Skalista skandynawia

 Statystyka 

Spływającą wodę uwięziły zimne skały Przytulone do ich chropowatych powierzchni Zastygła rozciągając się w przestrzeni Z grawitacją skoczna kropla już nie walczy Poddała się zastygając w jednym miejscu Czeka na odrobinę słonecznej dobroci Ruszy z jego dotknięciem znowu przed siebie Nabierając rozpędu popłynie Muskając wystające krawędzie Z czasem zsunie się na ziemię całą tafla Wolna i zwinna bez oporu pokona Przeszkody na swojej drodze Płynna albo lotna znajdzie swoje Przeznaczenie

Zima zdjęła lód ze strumienia. Strumień też ma serca.

Rzuciły we mnie przy okazji tym pączkiem. W końcu między nami gołębiami.  

Rozhulał się, wypełniony małymi stróżkami. Z niewielkiej  kaskady, zrzuca stróżki wody. Tworząc wodne rzeźby. Podskakują, pląsają, zanurzają się ponownie. Omijając dno szerokim łukiem. Wychylają główki nad powierzchnię tafli. Chwytając powietrze w bąbelki. Po chwili płyną dalej pchane grawitacją Po pochyłej w dół. Potok szumi im piosenki Jaki świat jest wielki. Patrzą dumnie w górę, na niebie puszczają im obłoki. Podziwiają brzeg z kamieni. Płynąc tak dalej im w nieznane.

Psyt! Psyt! Psyt! Klik! Klik! Klik! Już nic. To tylko pusta myśl.

Zapach małych, żółtych kwiatków jest niepowtarzalny.

Nic dla mnie nie zostało.

Zenek co z twoja dieta? Opanuj się!

Jesteś pewien, czy możemy to jeść? To chyba marmolada?

  Aż mnie  zatkało:)