Skalista skandynawia

  Czarne dziury, źreniczne pochłaniacze światła upychają świat w kościstym hełmie. Gdzie się nie obrócą, tam znika fragment wykreowanego tła dla zmysłów. * — Jest tu ktoś? — Hallo! — Z głębi, słyszysz! Nie mogę bez jednej lite... Odpowiedzieć inaczej. — Szlag! — Co to ma być? — Efekt! — Efekt czego? — Jebnięcia w kulę ciała niebieskiego. — Kosmity? — Majaczysz!? — Co jest! — Zakłócenia. Szum w uszach powoli ustawał. Fala uderzeniowa zmiotła z powierzchni budynki, łamiąc drzewa porywała wszystko na swojej drodze. Leciał z szybkością wystrzału dziesięciu pocisków na sekundę. Pranie z podwórka obok szybowało niczym latawce w wietrzy słoneczny dzień. Ściskał szkło teleskopu obiema dłońmi. — Jak, jak, jak to się mogło stać! — Dławił go dym. Ogień konsumował resztki w gruzach. Minął rzekę, woda unosiła się w korycie, zwijając fale w harmonijkę. Melodia złowieszczej wilgoci przesycała umysł. Spadł z tapczanu, zlany potem rozglądał się nerwowo. Emerytowany astronom żył przepowiednią własny...

Planetę pokrywały kłęby gęstej masy. Z kosmicznego punktu obserwacyjnego niebieską barwę, zastąpił szaro—czarny płaszcz. Porośnięte rosochatymi gałęziami stworzenie, przypominało roślinę z dzikiego zakątka ziemi. Małe ślepia przyglądały się zdjęciom wyświetlanym z taśmy na szpuli. Projektor warczał, kłapiąc obręczą o wystającą obluzowaną śrubę, która przytrzymywała rozpędzony koło. Klatka stop. Sapnęło zniecierpliwione, uderzając korowanymi końcami palców w obudowę urządzenia. Szum wiatru przewalał sterty drobnych śmieci. Przez dziurę w dachu wlatywał kurz z cząstek plastiku. Kolorowe rozbłyski promieni przedzierały się przez salwę pyłu osadzającego na siedzeniach kinowej sali. — Niewiele materiałów przetrwało po tej cywilizacji. — Odchrząknął, duszące powietrze. — Zwiadowco, ewakuacja dobiega końca. Pobraliśmy wystarczająco ilość próbek. — Galaretowate ciało przelewało się niczym fafuły na pysku biegnącego buldoga. — Ile czasu było potrzeba do unicestwienia tej planety? — Zas...