Pieniek
Posty
.
Gaśnie ostatni Tlący się węgiel Kap! Jedna kropla Przerywa cierpienie Kap, kap! Druga ulatuje z dymu Przeznaczeniem Kap, kap, kap! Miesza się z tlenem Wspomnienie Zagaszony Zostaje z osamotnieniem.
Wesołych
Baranek z przekrwionymi oczami, wyszedł na zieloną łąkę. Miał fazę newrozy, początek nieznanej choroby. Wyprostowały się mu od tego rogi. Futro jak u Afroamerykanina zamieniło się w jeden biały obłok. Podskakiwał wysoko przytupując kopytami. Zajączek uciekał przed kwoką. Widziała tylko jego jajka, które ktoś jej zabrał, kiedy jadła w przerwie ziarnka. Miała już omamy, traumę po stracie, kolorowe wizje wielkanocnych pisanek.