Czar

 Uciekała przez myśl 

na opak 

potrącenia biegu

skończoności 

w puenty wbijał się

szyk formacji podskoków 

w kloszu z papier-mâché

w muzycznych kartkach

na ołówkowych nogach 

rysowała ślad 

nie ma mnie w tym zdaniu 

jedynie

jestem w jej dłoni parasolem 

unosi się na nim walc

w puchu rozdmuchanych marzeń

dokładam jej warstw

ściskając sznurkami gorset

konspiracji z enigmą