Spacer

Szłam ścieżką, pomiędzy jesieni kolorami.

Zastanawiając się nad życiem i jego krokami.

Za każdym razem, gdy stawiam stopę dalej, do przodu.

Ponoszę straty, w najbliższych mi osobach.

Drzewo kołysane wiatrem, zaczęło skrzypieć głośno.

Nie spadały przede mną, ani za mną liście.

Z pochyloną głową w dół, rozmyślałam o sobie.

Było bardzo zimno.

Chciałam tylko ochłodzić uczucia, a zmarzłam do kości.

Wyszłam na prostą drogę.

Słońce ogrzewało mnie promieniami.

Rude moje włosy, zapłonęły w jego świetle.

Liście zaczęły spadać z drzew na ziemię.

Dywan, po którym szłam był miękki i przyjemny.

Ciepło rozeszło się po całym ciele. 
Zniknęły z twarzy rumieńce.